Yıllardır iktidarın nimetlerinden bir türlü faydalanamayan Kozan ve köyleri adeta 1960’lı yıllara döndü. Her kış ayında yol sorunu yaşayan köylüler, siyasetçilerin seçim öncesi verdiği sözler gerçekleşir diye yıllarca umutla bekledi, belki bu defa yollarımız yapılır diye. Ama olamadı. Belediyeden hizmet gelmeyeceğini anlayan ve umudu tükenen köylülerimiz çaresiz, çetin kış ayları gelmeden yollarını kendi imkanlarıyla onarmaya başladı.

Kozan’a bağlı Kıbrıslar Köyü’nde üç köyü birbirine bağlayan bölgede köylüler bir araya gelerek (1960 yıllarda oldu gibi) kazma kazma kürekle yolu genişletti, elleriyle tesviye yaptı. İmece usulü kendi aralarında az-çok para toplayıp kum ve çimento aldılar ve kolları sıvayıp kendi yollarını kendileri yapmaya başladılar…

Kozan’ın Kıbrıslar Mahallesi diyemiyoruz. Mahalle demenin  vatandaşa hakaret olduğunu düşünüyoruz, şimdilik. Merkez mahallelerdeki imkanlar ve olanaklar ne zaman kırsalda yaşayan vatandaşa da ulaşırsa, işte o zaman mahalle diye biliriz.