Kozan’da, Hacıuşağı Mahallesi’nde Yukarı Çarşı içerisinde Camii Kebir Caddesi üzerinde yer almaktadır. Giriş kapısı üzerinde alınlık kısmında bulunan kitabesi üç satır halinde Memluklu tarzı bir sülüsle Arapça olarak yazılmıştır. Kitabede yapının, 852 H./ 1449 M. yılında Mısır Memlük Sultanı Emir Abdullah Hoşkadem tarafından yaptırıldığı yazılıdır. Dikdörtgen bir plan gösteren caminin, mekân bakımından ulu camii plan şemasıyla ele alındığı görülmektedir. İç mekân, ortadaki kare plan üzerinde dört kalın payenin taşıdığı kubbeli kısım hariç kıbleye paralel beş sahından ve kıbleye dik olarak uzanan kemer gözlerinden meydana gelmektedir. Merkezi kubbe dış taraftan köşeleri paslanmış kare bir kasnak üzerine otururken, iç tarafta on iki paye üzerinde yükselmektedir. Kubbeye geçişler alt kubbe, Türk üçgeni, üst kubbe ise pandantif şeklindedir. Kasnakta dört bir tarafta yuvarlak kemerli birer küçük pencere açılmıştır. Merkezi kubbenin ve daha küçük olan mihrap önü kubbesinin dışında kalan yerlerden doğu sahnı çapraz tonozla örtülüyken diğer yerler beşik tonozla örtülmüştür. Beşik ve çapraz tonozlu yan bölümler, ayakların taşıdığı büyük kemerlerle orta kısma açılmaktadır. Camii, beden duvarlarına açılan altlı üstlü ikişer sıra pencerelerle aydınlatılmaktadır. Doğu cephesinde sekiz, batı cephesinde bir, güney cephesinde iki, kuzey cephesinde dört ve kasnakta dört pencere bulunmaktadır. Bütün bu pencereler içerisini aydınlatmada yetersiz kaldığından içerisi loştur.
Mihrap önünde bulunan kubbe, üzerinde herhangi bir açıklığı bulunmayan altıgen kasnak üzerine oturmaktadır. Kubbe geçişi iç taraftan Türk üçgenleriyle sağlanmıştır. Mihrap önündeki bu kubbe, Anadolu’daki diğer camilerin mihrap önü kubbe uygulamaları ile uyumludur. Ancak orta kısmın üstünü örten merkezi kubbe, şekil bakımından değişik bir tarz sergilemektedir. Bindirmeli şekilde iki kubbe şeklinde inşa edilen merkezi kubbe, altta olanı büyük. Üsteki ise daha küçük ölçülerde inşa edilmiştir. Bu uygulamanın Türk mimarisinde fazla görülmemesi kubbenin orjinalliği hakkında bir takım şüpheler oluşmasına neden olmaktadır. Muhtemelen merkezi kubbenin üzerinde ilk yapımda bir aydınlık feneri bulunmaktaydı. Sonraki dönemlerde tamiratlar sonucu fener kubbeye çevrilerek orta kubbe üst üste iki kubbeli hale dönüştürülmüş oldu.
Dört kapısı bulunan caminin taçkapısı kuzey cephesinin ortasında yer almaktadır. Mermerden yapılmış onbir basamaklı bir merdiven ile ulaşılan kapı, düzgün kesme taşlardan üç dilimli kemerli, bir niş şeklinde inşa edilmiştir. Klasik Memluklu özelliğinde inşa edilen taçkapı üzerinde, alınlık kısmında büyük bir kartuş içerisinde Memluklu tarzı bir sülüsle üç sıra yazılmış H.852 M. 1449 tarihini veren Arapça inşa kitabesi bulunmaktadır.
Taçkapının arkasında içeride kuzey tarafta mahfil yer alır. Caminin kuzey sahınında yer alan mahfil kuzey duvarına bitişik inşa edilmiştir. Kuzey sahınının güney ayaklarına bitişik olarak yapılan ahşap direkler üzerine oturan mahfil tamamıyla ahşaptan yapılmıştır. Mahfile doğu taraftan yine ahşap bir merdiven ile ulaşılmaktadır. Mahfilin harime bakan kısmı ahşap korkuluklarla çevrilidir. Caminin mihrabı dikdörtgen bir çerçeve içerisine alınmış, hafif sivri kemerli bir niş şeklindedir. Dikdörtgen çerçevenin üst kısmındaki kartuşta, dört sıra halinde yine Memluklü sülüsü ile yazılmış Âyetülkürsi yer almaktadır. Sadece kapı üstündeki üçgen alınlığı ile dikkati çeken minber ise tamamen taştan yapılmıştır.
Tek şerefeli minare, caminin kuzeydoğu köşesinde, kare bir kaide üzerinde yükselmektedir. Düzgün kesme taşlardan inşa edilen minarenin silindirik gövdesinin alt kısmı dilimlendirilmiştir. Bunun üzerinde ise bir sıra silme yer almaktadır. Şerefe bindirmelerinin alt kısmında ters palmeti andıran bir dizi süsleme görülmektedir. Şerefe bingilerinde de sarkıt biçimli stilize olmuş bir takım bezemeler yer almaktadır. Bu bezemeler arasında yine palmetler görülmektedir. Şerefe korkuluğu da taştan kafes örgü şeklinde işlenmiştir.
Cami doğudan batıya yükselen meyilli bir arazi üzerinde inşa edildiğinden, bu bölümde değerlendirme amacı güdülerek doğu cephesinde birbirine bitişik olarak dükkân dizilerine yer verilmiştir. Kozan’da iklim şartlarının elverişli olmasından faydalanılarak, dükkân dizilerinin üst tarafı bir mihrap yapılmak suretiyle ibadete açılarak yazlık bölüm olarak değerlendirilmiştir.
Cami 1890 yılında büyük çaplı bir onarım geçirmiştir. Bu onarımlar neticesinde Memlûklü plan özelliğini büyük oranda kaybetse bile esasa ölçülerini kısmen muhafaza etmiştir. Caminin güney ve kuzey duvarlarına pek dokunulmamış, doğu duvarı ise caddeye dayanmış olduğundan bir genişlemeye müsait olmadığından, eskiyen bazı kısımları yenilenmiştir. Caminin kuzey kapısı, mihrabı, kitabeleri ve kemerleri orijinal özelliklerini günümüze kadar taşımışlardır. Caminin yenilenen kısımlarının başında minaresi gelmektedir. Minare, kapısından şerefe bindirmelerine kadar baştanbaşa 19. yüzyıl Osmanlı Batılılaşma anlayışının ürünüdür. Cami kubbesinde görülen hantal kaburgalar, Tarsus Eski Cami’de görülen kaburgalar gibi Türk mimari zevkinden uzak, Batı estetik anlayışının bir ürünüdür. Bir başka değişiklikte kubbe üstünde bulunan ikinci kubbe şeklindeki çıkıntılı kısmın üzerinde yapılmış olmalıdır. Bu kısmın bir aydınlık fenerinden, tamiratlar neticesinde bu şekle dönüştürüldüğü tahmin edilmektedir.